Pag ahon mula sa kumonoy ng kawalang pag-asa.

 

Habang pumipiglas at nilalabanan lalo kang lulubog.

Uubusin ang lakas mo hanggang sa sumuko ka at magpalamon.

Mararamdaman mong dahan dahan kang mauubusan ng hangin.

Dahan dahan kang mawawalang ng pag-asa.

 

Marami na ang nasawi sa kumunoy.

Lahat tinangka lumaban ngunit sa huli ay natalo.

Lahat pumiglas pero sa huli ay nanghina.

Sa dulo ng kumunoy walang pag-asa

 

Kapag nahulog ka tatakbo papalayo ang mga kasama mo sa paglalakbay

May ibang bumabalik na may dalang lubid, ang iba naman ay kahoy.

May iba ring umaalis at hinde na tumutulong.

MInsan ang iba mong kasama pa ang nagtulak sa iyo.

 

Hinde gaya ng dagat ang kumunoy.

WAla ritong isda at magandang tanawin.

Magaspang ang ilalim nito at hinde tinatagusan ng sikat ng araw.

Kadiliman ang tanging liwanag na meron rito

 

Kaya' t bago pa man tuluyang lumubog sa kumunoy ng kawalang pag-asa.

Bago pa man silawin ng kadiliman ang iyong mata.

Bago mo malamang walang isda rito.

Magpakamatay ka na.

 

Pagpapakamatay

 

Hinde laging buhay ang nawawala sa pagpapakamatay

Hinde laging libing ang hantungan sa ganitong kaganapan.

May nawawala oo, pero hinde laging hininga.

May nasasaktan oo, pero hinde rin laging ikaw.

 

Maraming beses na akong nagpakamatay

Lahat yun matagumpay

Nawalang ng pang unawa at pagmamahal

Mga mahahalagang bagay na pilit pinatay

 

Maraming hinde nakaka intindi sa mga taong nagpapakamatay

Maraming mapang husga na wala namang naiintindihan

Sila minsan ang dahilan kung baket laging sugatan

SA dami ng sugat mas mabuti pa ang habang buhay mahimlay.

 

Mas marami ang peklat na nakatago dulot ng aking pagpapakamatay

Mga peklat na sa balat hinde masasalat

Walang marka ang aking paraan

Pero epektibo ito at maaasahan.

 

*sa mga taong nakikibasa, wag piliting intindihin. Tanggapin nten na may mga bagay na ginawa para hinde natin maintindihan.