Handa na ba akong magpasko. Sabi ng tiyan ko OO, sabi ng wallet ko hinde na.
Naubos na ang aking naipon sa pagtatrabaho sa aming independent film.
Natapos ito ng masaya at puno ng masasarap na ala-ala na masarap balik balikan.
Totoong mamimiss ko ang mga taong nakasama ko run, para kaming mga magkakabarkada lang. Isang masaya at malaking barkada. Sila ang mga taong may malaking puwang sa aking memorya, na pipilitin kong hindi malimot.

Natapos na rin ang POV3 ang event ng Cinema na sobrang pinaghirapan naming lahat. Malaki ang pasasalamat ko sa lahat ng miyembro dahil lahat ng iyon ay bunga lang naman ng aming pagtutulungan. Marami kaming pinagdaanan sa pagbuo ng event na ito, may mga nakilalang ugali at mga taong hinde naintindihan. Pero tapos na yun wag na  muna balikan. Sobrang saya ng POV kahit na may bomb threat nung umpisa.

Nalaman ko lang ulet ngayon na ang aking kaibigan ay may lovelife na ulet. Good for her, SANA. At marami pa akong nalaman, na akin na lang.

Pagdating sa love life, mukhang invisible mode lagi ako sa radar ni kupido. Korni tang ina. Gagawa ako ng checklist ng mga posibleng dahilan kung baket palpak si kupido.

•  mukhang mas mataas ang lipad ko kay kupido kaya hinde niya ako makita.
• O lagi lang siyang nauubusan ng arrows para sa akin.
• O kaya naman walang kapareha ang arrow na tumatama sa akin.
• O nakatakdang ma-inlove lamang ako sa sarili ko for more narcissistic mode
• O baka napatay ko si kupido ng hinde ko sinasadya.

Mamili na lang siya kung ano jan, pero yung last d ko alam kug paano pa niya mapipili kung napatay ko na siya. Kapag dumating na ang arrow para sa akin, sabihin lang para hinde ako umilag. (dahil sa iyo sir avecilla kaya ako nagkakaganito) Shet

ANo ang matatanggap ko sa pasko, ikaw.